تعطیلات عید 95

حول حالنا الی احسن الحال

سلام و درود و تبریک  سال نو به تمام دوستان گلم و آرزوی سالی خوب و پر از سلامتی و شادی.

تعطیلات عید هم به پایان رسید و باز هم روز از نو روزی از نو و امروز 14 فروردین بازگشتیم به محل کار و آغازی دوباره.

امسال 29 اسفند به خاطر شروع تعطیلات همسر جان راهی شمال شدیم. شنبه 7 صبح بود که راه افتادیم هوا عالیه عالی آفتاب و گاهی هم باد خنک تو مسیر هم آرادی یه کمی خوابید و بعد از توقف در چند جا و استراحت همسرجان و پسر جان دوباره به مسیرمان ادامه همی دادیم و بعد هم در امامزاده هاشم که تبدیل به توقفگاه جدیدمان شده ایستادیم و جای دوستان خالی دلی از عزا درآوردیم آراد که به محض پیاده شدن شروع کرد به دویدن و بالا و پایین پریدن  و بازی و بعد از استراحت تقریبا یک ساعته راهی شدیم و تقریبا ساعت 14:30 بود که رسیدیم.

پ ن: راستی یادم رفت بگم که آراد برای اولین بار تو کل مسیر سرجای خودش بود البته به لطف آقای پلیس مهربان فقط وارد جاده محلی که شدم خودم بهش گفتم الان دیگه میتونی بیای بغلم بشینی.

ذوق و شوق بی حد پسرم

به محض ورود به خانه و عوض کردن لباسای آراد رفت توی حیاط و شروع کرد به بازی کردن و تا خود غروب خونه نیومد و حسابی حسابی تمام انرژیش رو تخلیه کرد. بعد هم یه کمی شام خورد و ساعت 9:30 بود که خوابید.

روز اول عید هم که تو خونه ی خاله اینا یه جور خاصیه و به خاطر شرایط خاصش هیچ خبری از تحویل سال نیست فقط من تلویزیون رو روشن کردم و فهمیدیم تحویل سال شده و بعد از تبریک مختصر به همدیگه تموم شد.

پ ن 2: آرادم دیگه حسابی مرد شده و روی همه رو میبوسید و میگفت عید شما مبارت.

ساعت 9:30 صبح بود که راه افتادیم به اتفاق خانواده همسر جان به جاده ی ییلاقی و سر خاک برادرشوهر مرحومم. تو راه هوا عالیه بود و هر چقدر بالاتر میرفتیم از این عالی بودن کم میشد و به سرمای هوا زیاد. آرادی هم تو ماشین خوابید هنوز خستگی دیروز از تنش بیرون نرفته بود و بعد از اینکه بیدار شد گفت: مایا پام درد میکنه. اینقدر دویده بود و...... کاملا انرزیش خالی شده بود. ناهار اونروز رو هم خونه ی عزیز خودم مهمون بودیم و بعد از بازدید از عمه ها و تبریک عید و.... راهی خونه شدیم دیگه وقتی رسیدیم هوا تاریک بود و بارونی و از همین جا مشکل من با آراد شروع شد. هوا بارون بود و آراد میخواست بره تو حیاط و من هم در حال مبارزه با آراد برای اینکه تو خونه بمونه. خلاصه اینکه با کمک شبکه پویا و اسباب بازی ها و عمو جان  تونستیم راضیش کنیم . خلاصه ماجرا که از اون روز بارندگی شروع شد تا صبح روز چهارم که هوا آفتابی بود و گرم و عالی .

بعد از پوشوندن لباس مناسب به آراد و اقدامات امنیتی به همراه همسر جان راهی باغ شدند و تقریبا ساعت از 14 گذشته بود که رفتیم خونه اون روز خیلی خوش گذشت کنار رودخونه و شستن آراد تو آب سرد و قدم زدن تو باغ و کلی عکس گرفتن. سخن کوتاه که همه چیز عالی بود. آراد هم تو تمام این مدت یه چوب دستش بود و اونجا ها میچرخید. هفته دوم هم که هوا در کل خوب بود به جز یک شب که از اول شب حسابی بارون بارید و تا خود صبح ادامه داشت و روز بعد هوا  ابری بود ولی سرد نبود و آراد رو محدود نمیکرد.

اینم تصاویر همون روز آفتابی و عالی

اینم باغ بالای خونه ی پدری همسر مهربان. جاتون خالی اینجا خیلی خوش گذشت و یه عالمه عکس گرفتیم.

آرادی رو باید به زور نگه میداشتم تا ازش عکس بگیرم فقط میخواست بره و بچرخه و بازی کنه.

سخن کوتاه که آرادی تو این چند مدت حسابی لذت برد و تا جایی که میتونست بازی کرد از گل بازی و توپ بازی  گرفته تا تماشای تلویزیون و .....که البته به ندرت اتفاق افتاد.

چهارشنبه هم به همراه پدر و مادر عزیزتر از جانم راهی تهران شدیم و بعد از تمیزکاری و شستشو و جابجایی وسایل برای بازدید عید خدمت پدر و مادر مهربانم رسیدیم و پس از آن هم غروب آن روز سری به جاده ی فشم زدیم و تقریبا تا نه شب اونجا بودیم و 12 روز عید را اینگونه سپری نمودیم.

روز سیزدهم  که هوا تا میتوانست بازی درآورد و ما را در خانه نشاند و بعد از خوردن ناهار دورهمی در کنار خانواده و صدالبته میهمان پدر جان و اینگونه بود که سیزده روز از تعطیلات ما به سر شد و امروز هم در خدمت جامعه دانشگاهی بسر میبریم.

اینم عکسای روز سرد و یخی سیزده بدر

اینم پدر عزیز و مهربانم که امیدوارم سایه ی پر از لطفشان بر سرمان مستدام باشد و همسرم بهانه ی زندگی من که عاشقانه هایم با اوست که شکل میگیرد و آرادی نفس مامان.

شنبه 95/1/14 بعد از یه روز کاری و بازگشت به خانه